Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ


Αγαπούσα πάντα την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων. Ειδικά όταν ήμουν μικρότερη, εκεί στην ηλικία της εφηβείας, μέσα από τα βιβλία άνοιγα πόρτες σε καινούριους κόσμους, αλλιώτικους, με άλλα ήθη και έθιμα και αυτό με μάγευε, με ταξίδευε. 
Από τη στιγμή που ανακάλυψα το βιβλίο, βίωσα αυτό που λέμε "εθισμό", και ώς "εθισμένη" αναζητούσα όλο και περισσότερα βιβλία, όλο και κάποιον συγγραφέα που δεν είχα ακόμη ανακαλύψει.
Το χαρτζιλίκι μιας έφηβης, φυσικά δεν ήταν αρκετό για να καλύψει αυτή την εσωτερική μου ανάγκη, και τα δώρα των φίλων που γνώριζαν την έξη μου... διαβάζονταν πριν καλά καλά βγουν από το περιτύλιγμα. Καλά, για την βιβλιοθήκη της καλύτερής μου φίλης δεν σας το συζητώ, είχε την τιμητική της κάθε φορά που στέρευα από νέα αναγνώσματα. 


Και τότε -κάπου εκεί στο 1992 πρέπει να ήταν - ήρθε στην πόρτα μου ένα μαγικό φυλλάδιο με πληροφορίες για τα τμήματα του δήμου. 
Μέσα σε αυτό υπήρχε και μια πληροφορία που έλαμψε στα μάτια μου σαν να ήταν ράβδος χρυσού. 

Στον δήμο μας υπήρχε δημοτική ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!

Όπως καταλαβαίνετε, είχα δει και σε ταινίες τί ακριβώς συμβαίνει στις βιβλιοθήκες. 
Ατελείωτα ράφια με βιβλία, τραπέζια που φιλοξενούν αναγνώστες και φοιτητές που ετοιμάζουν τις εργασίες τους έχοντας κατεβάσει σπάνια συγγράματα από τα ράφια. 
Έπρεπε οπωσδήποτε να την επισκεφτώ. 
Και ένα νέο ταξίδι ξεκίνησε...

Εντάξει, για να λέμε και όλη την αλήθεια η δική μας βιβλιοθήκη δεν ήταν σαν αυτή των ταινιών, όμως ήταν τόσο όμορφη και περιποιημένη και με χιλιάδες τίτλους που ανανεώνονταν συνεχώς.
Έγινα λοιπόν μέλος - είναι πολύ απλό δίνεις τα στοιχεία σου, και σου φτιάχνουν μια κάρτα πάνω στην οποία θα αναγράφονται τα βιβλία που δανείζεσαι-  και ξεκίνησα τον δανεισμό. Μάλιστα, με την φίλη μου- τρανή βιβλιοφάγος και μέλος της βιβλιοθήκης μας και η ίδια- κάναμε και ανταλλαγή των βιβλίων που είχαμε πάρει έτσι ώστε να διαβάζουμε δύο βιβλία μέχρι την στιγμή που θα τα επιστρέφαμε. 
Και μετά άλλο, και άλλο...

Αλλά δεν ήταν μόνο η δανεική απόλαυση που μας άρεσε. Ήταν και ο χώρος, ήταν και η μυρωδιά του χαρτιού, ήταν και η διαδικασία της επιλογής βιβλίου που μπορεί να κρατήσει πολλή ώρα, αβίαστα δίχως να σκέφτεσαι την τιμή του βιβλίου και αν σε συμφέρει αυτό ή το άλλο,  ή την υπάλληλο που σε κοιτάζει λοξά (όπως συμβαίνει σε ένα βιβλιοπωλείο)  όση ώρα εσύ διαβάζεις λίγα από τα λόγια του συγγραφέα για να δεις αν σου ταιριάζει το ύφος γραφής του.  
Ήταν σαν να είμαστε σε ένα ζαχαροπλαστείο με χιλιάδες γλυκά και να μπορούμε να πάρουμε μια γεύση από όλα πρίν αποφασίσουμε ποιο θα πάρουμε στο σπίτι μας για να το απολαύσουμε με την ησυχία μας. Και μάλιστα ...Δωρεάν. 
Πόσο τέλεια εμπειρία!


Και φτάνουμε στο πεζό σήμερα. Όλα πια είναι αυτόματα, όλα μπορείς να τα παραγγείλεις από το ίντερνετ, μπορείς να αγοράσεις βιβλία από μεγάλες αλυσίδες βιβλιοπωλείων ή από μικρά βιβλιοπωλεία τα οποία και προτιμούμε, μπορείς να πάς σε παρουσιάσεις και να γνωρίσεις και τον συγγραφέα από κοντά, μπορείς να κάνεις σχεδόν ό,τι θέλεις, για να διαβάσεις το αγαπημένο σου βιβλίο...Και όλα αυτά είναι υπέροχα, και τα υποστηρίζω με όλη μου την ψυχή. 

Και οι βιβλιοθήκες; Τί πιστεύετε; Δεν χρειάζονται πια; 

Αλίμονο, θα ήταν σαν να μου πείτε ότι επειδή γράφουμε σε πληκτρολόγια, δεν χρειαζόμαστε πια χαρτιά και στυλό. Δεν είναι έτσι. Η Δανειστικές Βιβλιοθήκες είναι διαχρονικής σημασίας φάροι γνώσεων και δεν πρέπει ποτέ να παρακμάσουν. Τις έχουμε ανάγκη.
Για το εξαντλημένο βιβλίο που ψάχνουμε, για την σπάνια ποιητική συλλογή, για τον κλασικό συγγραφέα που δεν είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε την πένα του, για τη δίψα να διαβάζουμε όλο και περισσότερα βιβλία παρόλο που τα οικονομικά μας είναι στριμωγμένα, για την ανάγκη να βρεθούμε ανάμεσα σε βιβλία, σε έναν ήσυχο χώρο και να διαβάσουμε, για την ανάγκη να βρούμε ένα θεατρικό έργο, ή πολύ απλά γιατί το βιβλίο είναι πολιτισμός και οι δανειστικές βιβλιοθήκες σημαντικό μέρος αυτού του πολιτισμού. 



Όλες αυτές τις σκέψεις έκανα τελευταία και ένιωσα να με κατακλύζει  νοσταλγία για την δική μας βιβλιοθήκη που στο παρελθόν ήταν το μυστικό μου καταφύγιο.
(πολλές φορές πήγαινα μόνο και μόνο για να καθίσω λίγο μακριά από τον θόρυβο της πόλης και να ξεφυλλίσω ένα βιβλίο για ζωγράφους ή κάποια εγκυκλοπαίδια ιατρικής, έτσι, δίχως λόγο. Θυμάμαι, μέσα στην βιβλιοθήκη μας έμαθα για την ζωή και τα έργα του Πικάσο μια βροχερή μέρα, και για την εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, μια μέρα με καύσωνα ) 

Και αποφάσισα να πιάσω το νήμα της σχέσης μου με τη βιβλιοθήκη μας από το σημείο που είχε κοπεί. 
Έτσι, βρέθηκα σήμερα να παραλαμβάνω την κατακαίνουρια κάρτα μου και να απολαμβάνω αυτή τη μεθυστική θαλπωρή της βιβλιοθήκης. 

Και ναι! Είναι ακόμα ζωντανή. Παρόλο που δεν  συζητιέται πια, παρόλο που δεν συμπεριλαμβάνεται στο φυλλάδιο με τα πολιτιστικά δρώμενα του δήμου μας
 - κατά την άποψή μου θα έπρεπε να ενημερωθεί ο κόσμος για τη λειτουργία της, λίγο πιο επισταμένα,  υπάρχουν ακόμα συνδημότες μας που δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει βιβλιοθήκη στο δήμο μας- 
 παρόλο που όπως όλα πέρασε κρίση, στέκει εκεί ακλόνητη να καλωσορίζει τους ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο. Πάντα με τις απαραίτητες προφυλάξεις φυσικά (μάσκα και γάντια), είναι ανοιχτή τα πρωινά σε μια αίθουσα με άπλετο φυσικό φως που αερίζεται επαρκώς. 
Χιλιάδες βιβλία σας περιμένουν να τα ανακαλύψετε.

Δεν θα πω άλλα για την χρησιμότητα μιας ενημερωμένης δανειστικής βιβλιοθήκης, νομίζω ότι όλοι όσοι αγαπάμε το βιβλίο καταλαβαίνουμε απόλυτα ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός που πρέπει να διατηρηθεί στη ζωή (μας) για πάντα. 



Αν θέλετε μια τελευταία συμβουλή από εμένα, αύριο κιόλας πηγαίνετε να κάνετε την εγγραφή σας. Είναι ένα δωρεάν εισητήριο για ταξίδια του μυαλού προς άλλους κόσμους.
Και σε ποιον δεν αρέσουν τα ταξίδια; 



Η Δημοτική Βιβλιοθήκη του Κορυδαλλού λειτουργεί κάθε πρωί 9:00πμ με 2:00μμ εκτός Σαββάτου και Κυριακής. (το ωράριο αυτό είναι προσαρμοσμένο λόγω της επιδημίας του κορονοϊού)

Βρίσκεται στο Πνευματικό κέντρο Μελίνα Μερκούρη Γρηγορίου Λαμπράκη και Καρυταίνης 4 
στο ισόγειο.
Μέλη μπορούν να γίνουν όλοι οι κάτοικοι του Κορυδαλλού και των γύρω δήμων με επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου 

Τηλέφωνο επικοινωνίας 210 4965784




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις